موقعيت و تاريخچه
روستاي لاديز از توابع بخش ميرجاوه شهرستان زاهدان، با مختصات جغرافيايي 61 درجه و 19 دقيقه طول شرقي و 28 درجه و 56 دقيقه عرض شمالي، در 25 کيلومتري جنوب غربي شهر ميرجاوه واقع شده است. اين روستا از جنوب هب کوه شاهچنار محدود ميشود. روستاي لاديز از سطح دريا 1200 متر ارتفاع دارد و اقليم آن گرم و خشک است. آب و هواي روستا در فصول پاييز، زمستان و اوايل بهار مطبوع و دلپذير و در تابستانها گرم است. رودخانه لاديز از شمال روستا عبور ميکند. روستاي لاديز، قدمت چنداني ندارد. اين روستا، از ييلاقات عشاير بلوچ بود، که طي قرن اخير به سکونتگاه دائمي تبديل شده است. مردم روستاي لاديز به زبان بلوچي سخن ميگويند، مسلمان و عمدتاً پيرو مذهب تسنن حنفي هستند. الگوي معيشت و سکونت براساس نتايج سرشماري سال 1375، اين روستا در حدود 160 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385، به 2000 نفر افزايش يافته است. اقتصاد روستاي لاديز بر پايه فعاليتهاي زراعي، دامداري، توليد صنايع دستي و اشتغال در امور خدماتي استوار شده است. محصولات عمده زراعي روستا مشتمل بر گندم، جو و علوفه ميباشد. انار، گلابي و هلو از محصولات سردرختي آن است و عمدتاً به کشورهاي همجوار (پاکستان و افغانستان) صادر ميشود. دامداري نيز در روستا رونق دارد و انواع فرآوردههاي لبني و گوشت قرمز از توليدات دامي اين روستاست. زنان و دختران روستاي لاديز با بافت انواع قالي و سوزندوزيهاي زيبا در بهبود درآمد خانوار روستايي تأثير بسيار مهمي دارند. روستاي لاديز در دشتي وسيع استقرار يافته و بافت مسکوني متراکمي دارد. خانههاي روستاييان عمدتاً با خشت و گل و چوب بنا گرديدهاند و سقفهاي مسطحي دارند. برخي از خانهها با مصالح آجر، آهن و گچ ساخته شدهاند. جاذبههاي گردشگري روستاي لاديز جاذبههاي طبيعي و تاريخي بسياري دارد که مهمترين آنها عبارتند از: رودخانههاي فصل لاديز: حواشي رودخانههاي فصلي لاديز به ويژه در فصول بهار و تابستان چشمانداز بسيار زيبا و مکان مناسبي براي گذران اوقات فراغت گردشگران، پديد ميآورند. غار طبيعي لاديز: قدمت اين غار به دوران پيش از تاريخ تخمين زده شده است. اين غار، در نزديکي روستا قرار دارد. بقاياي تاريخي فرهنگ لاديزيان: در سالهاي 67-1966 ميلادي، هيأتي از دانشگاه «گاري هيوم» بررسيهايي در منطقه «لاديز» و «مشکيد» بلوچستان انجام داد و در نتيجه اين تحقيقات، آثار و نمونه ابزارهاي سنگي از عهد پارينه سنگي به دست آمد. هيوم، اين آثار به دست آمده را فرهنگ لاديزيان نام نهاد. اين يافتهها نشان ميداد که جنوب شرقي ايران در عصر پارينه سنگي يعني در حدود هشتاد تا صد هزار سال پيش زيستگاه جماعتهاي انساني بوده است. ميرجاوه: منطقه ميرجاوه به عنوان نقطه صفر مرزي ايران با پاکستان در جوار لاديز و يکي از مهمترين نقاط استان به شمار ميآيد. کوه تفتان: همجواري روستاي لاديز با کوه تفتان، موجب پديد آمدن چشماندازهاي بديع و اماکن تاريخي و طبيعي شده است. همه ساله، کوهنوردان بسياري براي صعود به قله تفتان به اين منطقه مراجعه ميکنند. بهرهگيري از موسيقي محلي و بلوچي در مراسم مختلف روستا متداول است. هفتسنگ، بازي رايج و محلي اين روستاست. اغلب مردم روستاي لاديز از پوشاک محلي بلوچي استفاده ميکنند. زنان و مردان ميانسال بيشترين استفاده کنندگان از پوشاک بلوچي هستند. استفاده از زيورآلات و پوشاک رنگارنگ، دو ويژگي شاخص لباسهاي زنان و دختران اين روستاست. از مهمترين صنايع دستي اين روستا ميتوان به سوزن دوزي، قاليبافي و گليم بافي اشاره کرد که توسط زنان و دختران هنرمند روستا با نقوش سنتي و قديمي توليد ميشود. انواع زيورآلات زنانه، لباسهاي بلوچي، لباسها و پارچههاي سکهدوزي و سوزندوزي شده، قالي، گليم، خرما و ديگر ميوهها، سوغات روستاي لاديز به شمار ميآيند. از غذاهاي رايج روستاي لاديز ميتوان به تباهک، شيلانج، کباب تنورچه، شلو، حلوا خرما و کشک زرد اشاره کرد. دسترسي: روستاي لاديز از طريق شهرهاي زاهدان و ميرجاوه با جادهاي مناسب و آسفالت قابل دسترسي است. این مطلب را دوست بزرگوار مهراب ریگی دانشجوی رشته ی جغرافیاوبرنامه ریزی شهری دانشگاه ازاد اسلامی واحد زاهدان ارسال کردند |
ظاهرا مردم طايفه ريگي در اصل زهرو زهي هستند و در هنگام اقامت در پاكستان در زميني ريگزار به سر مي بردند، به طايفه ريگي معروف شده اند و براي به دست آوردن زمين و مرتع به پيرامون خاش مهاجرت كرده اند.
که شامل ۳۰تیره است
نتو زهي، بولاك زهي، مير كا زهي، بهادر زهي، زنگي زهي، سرگلزايي،جري زهي،شنبه زهي ، سندك زهي، محمداني ، كنگو زهي، شهك زهي، محمود زهي،هاشم زهي، ارباب زهي، شاهي زهي، برهان زهي،عمر زهي، قلندر زهي، شاهو زهي، توتا زهي،شاه مرادي زهي، كهرا زهي، رخشاني، كلكلي، دگار زهي، سالار زهي، تمنداني ريگي،ابراهيمي ريگي، و مراد زهي
این مطلب رو باکمک دوست عزیزم عثمان کرد دانشجوی رشته جامعه شناسی دانشگاه س وب تهیه کردم
فاصلهی ۸۰ کیلومتری جنوب شرق زاهدان، در نزدیکی مرز ایران و پاکستان قرار دارد. دشت لادیز قسمتی از حوضهی آبریز لادیز می باشد. این حوضه از شمال و شرق به حوضهی آبریز میرجاوه، از جنوب به حوضه¬ی آبریز خاش و از سمت غرب به حوضهی آبریز کورین شورو محدود می شود.
بلندترین نقطه در این حوضه، قلهی تفتان با ارتفاع ۳۹۴۱ متری از سطح دریا می باشد که در جنوب حوضه واقع شده است. ارتفاع متوسط دشت ۱۱۹۴ متر از سطح دریا می باشد و از نظر اقلیمی جزو مناطق نیمه خشک ایران محسوب می گردد. با توجه به ارتفاع نسبتاً بالای حوضهی آبریز و وجود کوه تفتان، بارندگیهای خوبی در منطقه به صورت فصلی اتفاق می افتد. با درنظر گرفتن شیب عمومی حوضه به سمت شمال، این حجم بارش از سمت شمال آبخوان بدون هیچگونه استفادهای خارج شده و در نهایت به شورهزار ریگ ملک در بخش مرزی ایران و پاکستان می ریزد و هدر می رود. در این راستا با احداث سدّ دودر واقع در تنگهی دودر، در بالادست آبخوان لادیز، این حجم از رواناب فصلی مهار گردیده و باعث استفادهی بهینه از این سیلاب ها می شود. بدین منظور مدل سازی ریاضی آبخوان لادیز جهت شناخت خصوصیات هیدروژئولوژیکی آبخوان و اثرات تغذیه مصنوعی بر روی آن، ضروری به نظر می رسد. برای شبیه سازی آبخوان از نرم افزار Visual MODFLOW Premium ۴.۲ استفاده شده است که پیشرفتهترین نسخهی نرم افزار Visual Modflow می باشد. نوع موتور محاسبه کنندهی معادلات دیفرانسیل در این نسخهی نرم افزاری، بسیار پیشرفته بوده و سرعت محاسبات فوق العاده بالاست.
۴-اپک جوشان ۵-خوشاب ۶-کلک۷-لادیز سفلی ۸-ده محمد علی۹-سیاه خاک ۱۰-میرکوه ۱۱-کهنوک
۱۲-بنگان ۱۳-سرگه ۱۴- فیض اباد تشکیل شده است که مرکزاین دهستان النجان میباشد از محصولات کشاورزی میتوآن به سیفی جات ومیوهای گرمسیری
میرجاوه واقع شده است
طول این غار حدود ۱۵ متر استوعلرغم خشکیهای چند ساله این منطقه از سقف ودیواره کف غار اب جریان دارد
اطراف ورودی غار پوشش گیاهی خوبی مانند درختان گز و انواع گیاهان علفی پوشیده است
اب چشمه های داخل غار شیرین بوده و سرشار از املاح معدنی می باشد







